//////

PERSKA ARCHITEKTURA

Listopad 28th, 2014

Perska architektura obronna, i nie tylko obronna, opierała się w znacznym stopniu na tradycjach i doświadczeniach krajów podbitych, zwłaszcza Medii i Babilonii. Wniosła też wiele włas­nych innowacji, zwłaszcza w dziedzinie reprezentacyjnej archite­ktury pałacowej, z imponującymi apadanami — obszernymi, wy­sokimi salami o stropach wspieranych lasem wysmukłych kolumn. Do budowy używano w poważnym stopniu kamienia (głównie wa­pienia), ale także drewna, sprowadzanego aż z Libanu, północno- zachodnich Indii i Egiptu, cegły suszonej i wypalanej (głównie w budownictwie obronnym) oraz cegły glazurowanej do dekora­cyjnego oblicowywania murów.Pierwsza stolica państwa,perskiego — Pasargade  założona przez Cyrusa I w 550 r. p.n.e., zbudowana została w znacznym stopniu na podobieństwo medyjskiej Ekbatany (tej z opisu Polibiusza). 

ZABEZPIECZENIE W WODĘ

Listopad 27th, 2014

Łączył on źródło położone na południowy wschód od miasta z naturalną grotą skalną pod miastem, do któ­rej przebito głęboki na 12 m szyb. W ten sposób woda pitna do­pływała do podziemnego zbiornika wodnego w obrębie murów miejskich. Zabezpieczenie w wodę dawało mieszkańcom wielką szansę przetrwania nawet długiego oblężenia. Oczywiście, wróg nie miał prawa znać miejsca źródła, w przeciwnym bowiem razie działo się tak, jak podczas zdobywania Jerozolimy przez Dawida około 1000 r. p.n.e. Tunel doprowadzający wodę i szyb w obrębie miasta były dostatecznie obszerne; mogli w nich poruszać się ludzie. Jeden z wojowników Dawida, Joab, zwiedziawszy się o tym urządzeniu, przeprowadził przez nie część ludzi i dostał się z nimi w obręb miasta, przyczyniając się walnie do jego zdo­bycia przez. Dawida. Za ten wyczyn Dawid mianował Joaba wo­dzem wojsk izraelskich.

ZAMEK

Listopad 27th, 2014

Barwną ilustrację tego rojo­wiska niezależnych mini-państewek stanowi tzw. Katalog okrę­tów — zamieszczony w drugiej księdze Homerowej Iliady opis miejscowości i prezentacja achajskich wodzów, którzy z Aga- memnonem przypłynęli na okrętach pod mury Troi. Epos Ho­mera dotyczy schyłkowego okresu  dominacji Achajów — około 1200 r. p.n.e. Budowle, o których teraz będzie mowa, powstały znacznie wcześniej.- Na jednym ze wzgórz Argolidy — krainy na północnym wschodzie Peloponezu — powstał w pierwszych wiekach II ty­siąclecia p.n.e. zamek mykeński. To właśnie tu panował sławny z wojny trojańskiej Agamemnon. Określenie zamek — zespół budowli mieszkalnych, zazwyczaj związanych z rezydencją wład­cy, wasala czy możnego rycerza, otoczony murami obronnymi i pełniący funkcję warowni — lepiej może odpowiada siedzibom władców achajskich niż określenie forteca, twierdza czy cytadela, choć okresem właściwym dla tego typu obiektów obronnych bę­dzie dopiero średniowiecze.

BUDOWNICTWO OBRONNE KRETY

Listopad 27th, 2014

O budownictwie obronnym Krety trudno dziś coś powiedzieć. Wiadomo tylko, że około 2000 r. p.n.e. w Knossos i Mallii — na północnym wybrzeżu wyspy — wzniesione zostały obszerne pała­ce tamtejszych władców, obwarowane silnymi murami obronny­mi z basztami. W 200 lat później potężne trzęsienie ziemi lub inwazja jakiegoś ludu (kwestii tej dotąd nie rozstrzygnięto) zniszczyła jednak te budowle. Wspaniały rozwój kultury, jaki po tej tragedii nastąpił, zatarł resztki śladów wcześniejszego okresu. Pałace w Knossos, Mallii, Fajstos z okresu od XVIII do XV w. włącznie to rozległe rezydencje pozbawione całkowicie cech obronnych. Widocznie władcy kreteńscy byli tak potężni, dyspo­nowali tak dużą flotą, panującą na wodach wschodniej części Morza Śródziemnego, że nie obawiali się groźby bezpośredniego najazdu, nie widzieli potrzeby obwarowywania miast i rezyden­cji. 

Wykończenie wnętrza domu

Maj 29th, 2014

Podczas budowy wymarzonego domu, zawsze nadchodzi ten moment (o ile wszystko poszło zgodnie z planem), kiedy po wypłaceniu ostatniej pensji nadzorcy budowlanemu, możemy wreszcie odpocząć i zastanowić się, jak powinien wyglądać nasz dom od środka – w końcu, chociażby ze względu na pogodę, częściej będziemy przyjmować gości w salonie, niż w ogrodzie. Jeśli nic nie sypie nam się na głowę, możemy nareszcie wybrać się na poszukiwanie stylu i charakteru, jakimi w zamyśle mają się odróżniać nasze cztery kąty. Jako, że możliwości wykończenia wnętrza jest niezwykle dużo, warto zastanowić się nad wynajęciem wykwalifikowanego architekta, który pomoże nam w przedarciu się przez niezliczoną ofertę tapet, farb, płytek i innych materiałów. W dzisiejszych czasach, ludzie coraz chętniej sięgają po rozwiązania kojarzone z luksusem. W salonach pojawiają się więc płytki zrobione z kamienia naturalnego, bądź ceramiczne. Popularność, ze względu na swą estetykę i dobre przewodnictwo ciepła, zdobyły też wykończenia z glazury i terakoty.

Instalacja przyłączy gazowych

Maj 29th, 2014

Montaż przyłączy pod budowę jest możliwy bez uzyskania pozwolenia na budowę inwestycji, należy jednak posiadać gotowy projekt zagospodarowania terenu, w którym znajdą się, wykonane przez wykwalifikowanego projektanta, opisy instalacji. Oprócz tego, wymagane jest dopełnienie szeregu formalności z instytucjami odpowiedzialnymi za doprowadzenie prądu, systemu kanalizacji i innych mediów. Jeśli chodzi o gaz, musimy najpierw złożyć stosowny wniosek do rejonowej gazowni, w którym będziemy się ubiegać o przyłączenie do sieci gazowej. Gazownia powinna w ciągu miesiąca wydać warunki przyłączenia, które stracą ważność po roku. Warunki te określają m. in. miejsce podłączenia instalacji, możliwy zakres rozbudowy sieci gazowej, rodzaj i ciśnienie gazu, miejsce, z którego gaz będzie dostarczany, czy szacunkowy koszt budowy przedsięwzięcia. Kolejny wniosek, który będziemy musieli złożyć dotyczy podpisania umowy przyłączeniowej. Jak można się domyślić, należy go złożyć wraz ze stosowną dokumentacją, określaną przez gazownię.

Etapy budowy domu

Maj 29th, 2014

Bardzo wiele osób, otwarcie lub skrycie marzy o ucieczce z miasta i spokojnym życiu z dala od zgiełku zatłoczonych ulic. Budowa własnego domu to na pewno niezapomniane przeżycie, warto jednak mieć świadomość, jak ciężkie jest to zadanie. Zakładając, że mamy już wszystkie potrzebne do budowy pozwolenia, musimy przede wszystkim nająć odpowiednią ekipę budowlaną, przygotować plac pod budowę (wraz z wytyczeniem budynku w terenie za pomocą geodety) oraz zadbać o instalację kanalizacyjną i wylanie fundamentów. Dopiero na tym etapie osiągamy surowy stan domu. Następnie przychodzi czas na wymurowanie ścian i kominów, postawienie stropów oraz schodów żelbetowych i pokrycie dachu. Po tym wszystkim można się już zająć doprowadzaniem wymaganych instalacji, wylaniem podłóg i otynkowaniem ścian. Na koniec zostaje nam już tylko wykonanie elewacji, montaż niezbędnych urządzeń grzewczych i wykończenie wnętrza budynku. Po uporządkowaniu terenów przydomowych, powinniśmy złożyć oficjalne oświadczenie o zakończeniu budowy do powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego.

Montaż stolarki otworowej

Maj 29th, 2014

Instalacja okien, drzwi, bądź bramy garażowej to jeden z ostatnich etapów budowy, czy generalnego remontu domu. Zanim jednak przystąpimy do montażu, warto poznać kilka faktów, które pozwolą nam uniknąć ewentualnych przyszłych problemów. Jeśli chodzi o materiał, z którego wykonane są okna, czy drzwi, ma on znaczenie drugorzędne. Różnice wynikają głównie z estetyki, a co za tym idzie – ceny. Najważniejszym aspektem, który trzeba mieć na uwadze w przypadku stolarki otworowej, jest dokonanie montażu w odpowiednim momencie budowy. Instalacja drzwi i okien powinna być poprzedzona po dokładnym osuszeniem całego budynku i zakończeniem jakichkolwiek prac wykończeniowych, w czasie których jesteśmy narażeni na działanie wilgoci. Przed montażem stolarki otworowej powinniśmy też zadbać o wcześniejsze wykonanie otynkowania wewnątrz inwestycji. W przypadku, kiedy budynek nie jest jeszcze ogrzewany, należy wykorzystać specjalne nagrzewnice i urządzenia odpowiedzialne za odprowadzanie wilgoci. Z oczywistych względów, montaż okien i drzwi najlepiej przeprowadzić w czasie ciepłej i suchej pory roku.

Instalacje wewnętrzne – co należy wiedzieć?

Maj 29th, 2014

Odpowiednie wykonanie wewnętrznych prac w naszym domu będzie decydowało o przyszłym komforcie użytkowania. W żadnym wypadku nie należy więc oszczędzać przy zatrudnianiu odpowiedniej ekipy, o ile nie chcemy oczywiście utopić domu z powodu nieszczelnych rur, bądź wywołać pożaru przez złą instalację elektryczną. Aby nie zdawać się w pełni na zatrudnionych specjalistów, warto samemu dysponować podstawową wiedzą dotyczącą zarówno budownictwa, jak i samych instalacji. Należy zdawać sobie sprawę z faktu, że zarówno kanalizacja, węzły ciepłownicze, jak i instalacje elektryczne, czy gazowe, powinny być zawsze poprowadzone możliwie najkrótszą drogą. Należy też zadbać o odpowiednio szerokie rury, co może w przyszłości zapobiec zapychaniu, nie powinny być one również nadmiernie naprężone. Rury nie mogą także skręcać pod kątem większym niż prosty. Warto również wiedzieć, że kanalizacja nie powinna przebiegać bezpośrednio przy rurach z gorącą wodą (bezpieczna odległość to przynajmniej 10 centymetrów) i musi zostać bezwzględnie poprowadzona poniżej instalacji gazowej i elektrycznej.

Dom energooszczędny – czy warto?

Maj 29th, 2014

Jak wiadomo jednym z największych wydatków związanych z utrzymaniem domu jest konieczność zakupu paliwa służącego do ogrzewania budynku. Koszty są duże dlatego wiele osób zastanawia się nad możliwością zaoszczędzenia pieniędzy. Warto pomyśleć o tym już na etapie budowy, ponieważ można wtedy wprowadzić bardzo wiele rozwiązań. Przede wszystkim dom energooszczędny powinien poosiadać wyjątkowo dobre ocieplenie, które będzie zatrzymywało duże ilości ciepła w budynku. Druga ważną cechą, jest zwarta bryła budynku oraz możliwie jak najmniejszą powierzchnia dachu, ponieważ to właśnie przez dach budynek traci największe ilości ciepła. Oczywiście w celu osiągnięcia jak największych oszczędności należy zwrócić również uwagę na szczelność okien oraz drzwi i zastosowanie na przykład takich rozwiązań jak wiatrołapy. Budynek energooszczędny może z różnych powodów kosztować więcej w czasie budowy, jest to jednak inwestycja, która z pewnością opłaci się w przyszłości i umożliwi bardzo konkretne oszczędności.

NA PRZEMIAN Z KAMIENIA I CEGŁY

Listopad 28th, 2014

Rozwój nowej, odmiennej architektury przyniósł dopiero trzeci okres w starożyt­nych dziejach Indii, zapoczątkowany około VI w. p.n.e., zwłasz­cza czasy panowania dynastii Maurjów (IV—III w.). Z VI w. p.n.e. zachowały się pozostałości obwarowań stolicy królestwa Magadha — miasta Radżgir (w dolinie Gangesu, w dzisiejszym stanie Bihar). Być może pochodzą one z czasów pa­nowania króla Bimbisary. Mur obronny tego miasta zbudowany był z dużych głazów (o wymiarach średnio 98X150 cm), z grub­sza tylko ociosanych, lecz spinanych dla trwałości żelaznymi klamrami. Ten kamienny mur sięgał do wysokości około 3,5 m, nad nim zaś wznosił się mur ułożony na przemian z kamienia i cegły.

BUDOWLE ZNAJDUJĄCE SIĘ ZA MURAMI

Listopad 28th, 2014

Na terenie ujętym jej murami znajdowały się zapewne budowle pałacowe i sakralne, jako że cytadela była niewątpliwie ośrodkiem władzy i administracji wielkiego miasta. Zachowane resztki budowli o powierzchni 170X230 m są za­pewne pozostałościami pałacu. Podobne mury obronne z basztami i bramami oraz wyniesiona na platformie cytadela broniły nieza­wisłego życia mieszkańców Harappy. Około 1500 r. p.n.e. kultura doliny Indusu przestała istnieć. Piękne wielkie miasta zamieniły się w ruinę i nigdy już nie odrodziły się tak wspaniale. Przypuszcza się, że zagładę miastom przyniosły jakieś gwałtowne kataklizmy w rodzaju trzęsienia zie­mi czy wylewów rzek, do których nie dźwignęły się już one z ruin. Miary nieszczęścia dopełniły najazdy Ariów, plemion z Azji Środkowej, które od połowy II tysiąclecia p.n.e. zaczęły nękać żyzne i ludne tereny subkontynentu, a ściślej jego obszary północno-zachodnie, dopóki ich ostatecznie nie opanowały po kil­ku stuleciach. Epoka, która teraz nastąpiła — tzw. okres wedyjski — nie pozostawiła wielu śladów architektury. Prawdopodob­nie były to czasy regresu w tej dziedzinie kultury.

POZOSTAŁOŚCI OBU NAJWIĘKSZYCH MIAST

Listopad 28th, 2014

Najdoskonalsze przykłady zarówno urbanistyki, jak i fortyfi­kacji stanowią pozostałości dwu największych miast omawianej cywilizacji — Mohendżo-Daro i Harappy. W efekcie częstych kataklizmów powodziowych obydwa były kilkakrotnie doszczęt­nie niszczone i na nowo odbudowywane, na ogół z zachowaniem pierwotnego układu przestrzennego. Mohendżo-Daro w II tysiącleciu p.n.e. zamieszkiwało ponad 40 000 ludzi. Miasto zajmowało obszar o powierzchni przekracza­jącej 2,5 km2, otoczony masywnymi murami obronnymi. W ich obrębie znajdowała się ponadto cytadela, na wysokiej czworo­bocznej platformie, o bokach długości 190 i 380 m. Umacniały ją podwójne mury obronne o szerokości 12 m u podstawy, wysokie na blisko 11 m, co wraz z wysokością obmurowanej platformy da­wało łącznie około 25 m. Baszty i obwarowania bramy stanowiły dodatkowe umocnienia cytadeli.

MIASTA I OSADY WIEJSKIE

Listopad 28th, 2014

Zarówno miasta, jak i osady wiejskie były otaczane silnymi murami obronnymi, niekiedy nawet kilkoma pierścieniami mu­rów, z warownymi wrotami i wieżami obserwacyjnymi. Zazwy­czaj nad miastem dominowała jeszcze cytadela, sytuowana na sztucznej, usypanej z ziemi platformie, zajmującej czworobok bokach od kilkudziesięciu do kilkuset metrów, wydźwigniętej na 9 do 15 m. Cytadelę otaczały z reguły podwójne mury obron­ne z warownymi bramami i basztami.Najstarsze osiedla, na przykład w Czanhu-Daro, zajmujące te­ren o powierzchni około 8000 m2, otoczone były murem obron­nym z głazów cyklopicznych, układanych bez zaprawy, a więc podobnie jak w twierdzach hetyckich czy zamkach mykeńskich. Późniejsze nieco, wielkie miasta w dolinie Indusu miały już mu­ry ceglane i to z cegły wypalanej, którą łatwo tu było wyrabiać dzięki obfitości (w tamtych czasach, nie dziś) lasów, a więc drewna do wypalania.

WEDŁUG Z GÓRY OPRACOWANEGO PLANU

Listopad 28th, 2014

Najciekawszym chyba zjawiskiem w kulturze doliny Indusu było zakładanie miast według z góry opracowanego planu. Po­dobnie jak w większości osiedli miejskich starożytnego świata, i tu ulice przecinały się pod kątem prostym. Szerokie (niekiedy do 10 m), wybrukowane, zabudowane-były po obu stronach pięt­rowymi domami z cegły wypalanej, przy czym okna wychodziły na podwórza, a nie ku ulicy, co do dziś jest typowe dla krajów o klimacie gorącym, gdzie mieszkańcy szukają schronienia przed upalnym słońcem. Miasta kultury Harappy miały też — rzecz godna podziwu  doskonałe urządzenia wodociągowe i kanaliza­cyjne, zbiorniki na zapasy wody na czas suszy czy oblężenia, uliczne obmurowane ścieki, instalacje doprowadzające wodę do mieszkań, łaźni, budowli publicznych.

WSPANIAŁA CYWILIZACJA MIEJSKA

Listopad 28th, 2014

Nie wiadomo z całą pewnością, jaki lud był twórcą kultury Harappy. Przypuszczą się jednak na ogół, że byli to Drawidowie; Ta najstarsza kultura Półwyspu Indyjskiego — wspaniała cywili­zacja miejska — obejmowała olbrzymi obszar, od Rupar u stóp Himalajów po Lothal nad Zatoką Kambajską, z centralnym pa­sem w dolinie Indusu. Jej największymi ośrodkami, a w każdym razie najdokładniej przebadanymi — może stolicami państw — były wielkie miasta Harappa i Mohendżo-Daro, dziś na terenie Pakistanu. (Nazwy te są współczesne — nie wiadomo, jak miasta te nazywały się przed prawie pięcioma tysiącami lat; dotychczas nie odczytano pisma ich mieszkańców).