Kategoria: Grody, zamki, fortece

MASYW WŁAŚCIWEJ FORTECY

Na nim dopiero dźwigał się potężny masyw właściwej fortecy, o na- rysie czworobocznym, z prostokątnym występem w jednym z na­rożników. W tym właśnie występie mieściło się jedyne wejście, dodatkowo umocnione czworoboczną wieżą, wyrastającą ponad linię murów fortecznych. Schody wewnętrzne prowadziły

ZESPÓŁ ARCHITEKTONICZNY DOOKOŁA OTOCZONY MUREM

W odróżnieniu od obiektu w Semna, mającego kształt monoli­tycznej bryły, jakby płasko ściętej sztucznej góry obmurowanej cegłą, forteca w Buhen stanowiła zespół architektoniczny otoczo­ny dokoła murem obronnym. Mur ten składał się ztrzech pozio­mów w układzie schodkowym. Najciekawszy fragment reprezen­towała umocniona

PRZYLEGAJĄCY PIERŚCIEŃ MURÓW

Do warownej bramy przylegał z obu stron pierścień murów, trzema stopniami wznoszących się ku górze. Pierwszą linię obrony stanowił obmurowany stromy wał ziemny. Po wejściu nań nie­przyjaciel stawał nagle przed głęboką fosą, w razie potrzeby zapewne wypełnianą wodą. Wewnętrzna ściana

SKUTECZNE ROZWIĄZANIE

Sforsowanie tak potężnych i doskonale skonstruowanych obwa­rowań nie było zapewne rzeczą łatwą. Na uwagę zasługuje fakt, że — w przeciwieństwie do mezopotamskich umocnień, złożonych zwykle z dwu lub trzech oddzielnych pierścieni murów — tu jeden ich pierścień, jeden’potężny nasyp tworzył

WAROWNY OKRĄG ŚWIĄTYNI I PAŁACU

Świątynia boga Amona połączoną z pałacem, w Medinet Habu  dzielnicy Teb. Wejście pośrodku potężnych pylonów prowa­dziło na kwadratowy dziedziniec. Zamykała go w głębi następna para pylonów, należących już do samej świątyni. Dalej następo­wał dziedziniec wewnętrzny świątyni, jej sala kolumnowa, wreszcie

ŚWIADECTWA WYSOKIEGO ROZWOJU W EGIPCIE

Dwu wejść, pośrodku wschodniego i zachodnie­go boku, broniły dodatkowo potężne wieże. Przestrzeń między pierścieniami murów zajęły zabudowania mieszkalne zapewne dla załogi. Ich ciąg został również obwiedziony murem, jednakże trudno go nazwać obronnym, choć z pewnością mógł stanowić dla napastników dodatkową

W ZASIĘGU KULTURY EGEJSKIEJ

W tych samych czasach, gdy między Eufratem a Tygrysem Naramsin utrwalał panowanie Akadów, Hammurabi układał swój kodeks prawny, nad Nilem zaś krzepła władza faraonów okresu Srćdniego Państwa, na licznych wyspach i wybrzeżach Morza Egejskiego kształtowała się i rozwijała kultura, której

ŚWIAT EGEJSKI

Świat egejski, żywotny mniej więcej od 3000 do 1200 r. p.n.e., dość jednorodny kulturowo, nie obejmował jednak ludności jed­norodnej etnicznie. Przypuszcza się, że mieszkańcami Peloponezu, Wysp Cykladzkich, Troady byli Achajowie. Do około 1400 r. p.n.e. Kreteńczycy wyraźnie dzierżą w tym

BUDOWNICTWO OBRONNE KRETY

O budownictwie obronnym Krety trudno dziś coś powiedzieć. Wiadomo tylko, że około 2000 r. p.n.e. w Knossos i Mallii — na północnym wybrzeżu wyspy — wzniesione zostały obszerne pała­ce tamtejszych władców, obwarowane silnymi murami obronny­mi z basztami. W 200 lat

LEGENDARNY LABIRYNT

Po kilku stuleciach przyszło im drogo zapłacić za tę dufność i nieostrożność. Pod naporem prawdopodobnie Achajów, spo­krewnionych kulturowo sąsiadów z Peloponezu, padły kwitnące miasta królestwa mitycznego Minosa, legł w gruzach jego pałac w Knossos legendarny Labirynt  odkopany na początku XX